2015-2016 - Geschied- en heemkundige kring Pepijn@Landen

Geschied- en Heemkundige Kring Pepijn@Landen
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

2015-2016

Nieuws
Ons Landens Erfdeel nr. 92 (15 december 2016). Inhoud: cf. onze facebookpagina.
Tentoonstelling 'De Doodendraad' en 'Spionage in Landen' (11 november 2016 - 4 december 2016).
Het bestuur van de kring nam deel aan de elf novemberviering (cf. onze facebookpagina).
Najaarslezing 'Mondelinge geschiedenis: kansen en valkuilen' (5 december 2015; Villerscollege Leuven). Onze kring werkt mee.
Lezing 'Natuursteen in Groot-Landen' (met videofilm en steenexemplaren) (27 november 2015 om 20 u; raadzaal stadhuis; gratis inkom).
Lezing 'De oorlogskeuken: tweemaal oorlog, driemaal honger' (20 november 2015 om 20 uur; raadzaal stadhuis; gratis inkom).
Open Monumentendag Vlaanderen 2015 te Landen - 13 september 2015 (27 augustus 2015)
Onze collectie postkaarten op erfgoedplus
Terugblik op de Open Monumentendag 2011 'Conflict in Landen' (Bladwijzer Heemkunde Vlaanderen, 2011 nr.3)
<hr></hr>
LANDEN 1795-1963: Vlaamse steek in de provincie Luik op de bres voor Brabant en Limburg

'Steek' is geen fout!!! We hebben dit woord bewust gekozen. De uitsprong van de 15 Vlaamse gemeenten van het kanton Landen in de provincie Luik lijkt op een steek of (Franse) hoed.

Dubbelnummer van Ons Landens Erfdeel (nrs. 90-91), 216 pagina's (in boekvorm).
Inhoud: zie bladerboek hieronder.

GRATIS voor de leden van de Geschied- en Heemkundige Kring voor hun lidmaatschapsbijdrage 2016 (voor 11 april 2016).

NIET LEDEN
kunnen intekenen op het boek VOOR 11 APRIL 2016, door overschrijving van 15,- euro (bij afhaling in het Bezoekerscentrum RUFFERDINGE, Molenbergstraat 4 te Landen vanaf 15 mei 2016) + 3,95 euro verzendkosten (of 18,95 euro) indien wij het boek moeten opsturen;

Rekeningnummer: BE10 0010 3670 7304 (GEBABEBB) - Geschied- en Heemkundige Kring Landen vzw, Molenbergstraat 4, 3400 Landen - Vermelding: 'voorinschrijving OLE 90-91' + eventueel nummer telefoon/GSM.

Nadien kost het boek 19,- euro (+ eventuele verzendingskosten).

Info: An Sevenants, 011 88 34 68 of info@ghklanden.be

Ga naar formulier om het boek te bestellen.



Naar boven
Inhoud Ons Landens Erfdeel nr. 89

  • Landen en Tilburg-Oisterwijk. Dynastieke banden en wederzijdse motte-burchten (1-10)
  • Monumentenwacht en de gallo-romeinse grafheuvels (11-15)
  • De schoolbevolking van Eliksem (klasfoto) (16)
  • Ten huize van majeur René Leemans (deel 2) (17-26)
  • Parochieverslagen WOI: Attenhoven, Landen, Walsbets, Walshoutem en Wezeren (27-35)
  • Buitenkrant 2015 (deel 3) (36)
  • WO I. Spionage, ook in Landen (37-52)
  • Beeldverslag kringwerking september - december 2015
  • Agenda Pepijn@Landen 2016



Kent iemand de locatie van deze naaischool te Landen?
Gelieve a.u.b. uw antwoord te sturen naar onze kring.

















Tentoonstelling 'De Groote Oorlog in grote lijnen'
De tentoonstelling loopt van zaterdag 19 september tot en met vrijdag 16 oktober 2015, tijdens de openingsuren van de toeristische dienst. Foto’s, documenten en anekdotes evoceren zowel de grote thema’s van de oorlog als de minder bekende verhalen: de aanslag in Sarajevo, de grote veldslagen, vreemdelingen aan het front, technologische evolutie, de bezetting, voedselbedeling, ... de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog op internationaal, Belgisch en lokaal vlak. De tentoonstelling bestaat uit een 16-tal panelen, leesbaar in drie talen, namelijk Nederlands, Frans en Engels. Het documentatiecentrum van de kring zal de tentoonstelling aanvullen met materialen uit eigen collectie. Ook worden twee vragenlijsten opgesteld ten behoeve van de scholen: basis- en middelbaar onderwijs. De tentoonstelling werd ontwikkeld door het Provinciaal Centrum Cultureel Erfgoed Limburg.
Zat.-Zo: 14u-17u - Di.-Wo.-Do.-Vr.: 14u-16u.
Download de vragenlijst (pdf) bij de tentoonstelling voor het basisonderwijs en het secundair onderwijs. De oplossingen kan u op eenvoudig verzoek bekomen op ons secretariaat of documentatiecentrum.

Een blik op het programma van Open Monumentendag Vlaanderen te Landen (13 september 2015)


Ons Landens Erfdeel 88: vooruitblik

OLE 88 verschijnt tijdens de vierde week van september 2015. We besteden aandacht aan de Open Monumentendag te Landen (13/09/2015), de Getelinie tijdens W.O.I (militaire en menselijke aspecten), de parochieverslagen van W.O. I (algemeen artikel), de parochieverslagen W.O. I Groot-Landen (deel I): Eliksem, Laar, Neerlanden, Neerwinden en Wange, de parochieverslagen W.O. I van Ezemaal, Neerhespen en Overhespen, foto uit de oude doos: huwelijk Rondas-Lenaerts 1922 (Walshoutem), de aanslag op de spoorweglijn Statte-Landen in 1908, het boerenleven van vroeger: Wezeren, de Villaret-Cassinikaart 1745-48 (update), de muziekhandel en -school van A. Mottin te Landen, kleuters en de beleving van W.O.I (Erfgoedproject) en de rubriek Buitenkrant (actueel Landens nieuws).

Terugblik op D-Day - Ooggetuigen vertellen
Reisweg van Gaston Vanbrabant: Landen - Normandië - Landen

Enkele bestuursleden van de 'Wijze va Lââne' - Staf Sterkendries, Willy Decat en Claudy Winant - hebben hun erevoorzitter willen verrassen en zijn een herinneringsfilm in Normandië gaan opnemen. Ze vertrokken gewapend met een camera in de hand richting Normandië, filmden op de toenmalige ontschepingslocaties en volgden dezelfde weg terug van Gaston, een Landenaar die, wegens omstandigheden, in Engeland verzeild geraakt en die na vier jaar terugkeert tot in ‘zijn’ Landen samen met onfortuinlijke Belgische lotgenoten in de nieuw opgerichte Brigade Piron. Het eerste deel van de film brengt ons terug op 06 juni 1944 met de Amerikaanse en Engelse ontschepingen op de vijf stranden, het tweede deel handelt over de reisweg van de Brigade Piron vanaf Arromanches naar België toe. Rode draad van de film: commentaar van Gaston Vanbrabant. Deze documentaire werd dan ook speciaal gemaakt voor het nageslacht. Voornamelijk voor de jongeren die meer dan hun voorgaande generaties ‘Europees’ zijn gaan denken. Met archiefbeelden en eigen opnamen wordt duidelijk uitgelegd hoe de Belgische vrijwilligers hun geliefkoosd Belgenland, dat ze voordien ontvlucht waren voor de oprukkende Duitsers, terug met de hulp van de ‘Guards’ binnentrekken en de Duitsers achtervolgen tot in hun ‘Heimat’.

Op woensdag 04 november 2015 om 19.30 uur in de raadzaal van het stadhuis te Landen


Ons Landens Erfdeel nr. 87 - erratum

Pagina 8 (kader, regel 8) staat er er een fout in het emailadres van het IGN. Dit moet zijn: cartotheque@ign.fr i.p.v. carthotheque@ign.fr
Wij verontschuldigen ons hiervoor.

Casestudy Erfgoed en Onderwijs: 'Op stap in de stad van Pepijn'

Nele Vanermen nabij de castrale motte 'Tombe van Pepijn'

Nele Vanermen van Landen (Attenhoven) maakte in het kader van haar opleiding 'Bachelor in het kleuteronderwijs' aan de KH Vives Tielt, een succesvolle casestudy over de relatie tussen erfgoed en onderwijs: 'Op stap in de stad van Pepijn'. Zij werkte hierbij samen met de Geschied- en Heemkundige Kring Pepijn@Landen.
Modules:
  1. Welk erfgoed is er in Landen waar ik uit kan kiezen?
  2. Adviesrapport Erfgoed en Onderwijs in Landen: vrienden of vreemden?
  3. Het project: wat is het geworden?
  4. Gebruik van multimedia
U kan het rapport inkijken in ons documentatiecentrum.
Wijkschool Pepijntje gaat het project indienen bij CANON cultuurcel als dynamo3-plan. Samen met de leerkrachten en de erfgoedpartner (Geschied- en Heemkundige Kring Pepijn@Landen) zal Nele dit verder mee uitwerken.

Artikelenreeks van Ons Landens Erfdeel opgenomen door het Instituut voor Sociale Geschiedenis te Gent (Amsab).



Bevolkingsregisters als bron voor een historisch artikel

Op zaterdag 26 oktober 2013 volgden drie bestuursleden van de kring Pepijn@Landen (Arlette Christiaens, Georges Wemans en Claudy Winant) de cursus 'Hoe schrijf ik een historisch verantwoorde tekst?' te Gingelom (CLIM). De cursus werd gegeven door Rombaout Nyssen, rijksarchivaris van Brugge en Hasselt. 
Deze workshop resulteerde in een artikel o.l.v. Rombout Nyssen. Meer info:
Bron: Heemkunde Vlaanderen. Bladwijzer nr. 13, 24/04/2015.


Klim in je stamboom tijdens de Erfgoeddag

Iedereen heeft voorouders en vaak wil je wel eens weten wie ze waren, waar ze vandaan kwamen of hoe ze leefden? Alleen, hoe begin je hieraan? Welke zijn de moeilijkheden en welke zijn de hulpmiddelen? Hoe kan het internet hierbij helpen en welke zijn de valkuilen bij het gebruik van de mogelijkheden van internet? Al deze vragen komen aan bod tijdens de lezing ‘Hoe start je met het samenstellen van je stamboom?’ 
Aanvang: 10.15 u
Spreker is Johan Van Rietvelde, voorzitter familiekunde Tienen. 

Tentoonstelling ‘Mijn familieboompje’

De leerlingen van juf Evelien van Hof Pepijn hebben intussen hun ‘familieboompje’ samengesteld. Zij zullen hun werkjes tentoonstellen tijdens de Erfgoeddag. Elk van hen kreeg een paneel ter beschikking dat ze zelf konden invullen. Hun stamboompje wordt zo opgevrolijkt met allerlei familiestukjes, zoals foto’s, bidprentjes, een opstelletje over een geliefkoosd familielid, kopieën van akten…

Foto's van de voorbereiding op vrijdag 24 april 2015.

Wanneer? Zondag 26 april 2015. 
Waar? De Rietgors Attenhovenstraat 207 3404 Landen (10 u – 18 u).
Info: Geschied- en Heemkundige Kring Pepijn@Landen, 011 88 34 68 of info@ghklanden.be.

Collectie Prentkaarten



Onze collectie prentkaarten wordt systematisch ingebracht op Erfgoedplus

Bekijk hier de eerste reeks.


Een eerste vooruitblik naar Open Monumentendag Landen zondag 13 september 2015

Le logis des piocheurs in Station Racour

Klik op onderstaand beeld om naar de blog van Onroerend Erfgoed te gaan.


Racourhalte langs de voormalige lijn 147

De aanleg van lijn 147, een moeilijke bevalling: van privé- tot staatsbedoening

Ofschoon er weinig interesse bestond bij het privé-ondernemerschap voor de uitbouw van een nationaal netwerk van spoorwegen, volhardde minister van Binnenlandse Zaken – Charles Roegier – in zijn opzet, waardoor in 1844 via een staatslening een hoofdnet van 559 km tot stand kwam met Mechelen als centraal punt en met verbindingen naar het buitenland. Vanaf 1845 begunstigde de staat de realisatie van secundaire assen die gefinancierd werden via privé-maatschappijen. Zo ontstonden de lijnen 147 (over 61 km tussen Landen en Tamines) en 142 (over 52 km tussen Tienen en Namen). De bestaande ‘Grande Compagnie du Luxembourg’ kocht de concessie van lijn 147 (KB van 10 februari 1854). Deze maatschappij had haar ambities te hoog gesteld zodat de concessie overging naar de nieuw opgerichte ‘Compagnie (du chemin de Fer) de Tamines à Landen’ (KB 1 oktober 1862) via de bestaande ‘Société Anonyme d’Exploitation’. Men voorzag toen ook een aftakking naar Tienen en een verbinding met Namen, daarbij zou men in eerste instantie slechts één spoor gebruiken met de latere mogelijkheid van een dubbel spoor. Het oorspronkelijke doel was een economische (zowel nationaal als internationaal) ontsluiting van het vruchtbare Haspengouw. In 1863 werd het traject Landen – Ramillies – Fleurus aangeboord. Eind 1865 kon zowel het goederen- als het passagiersverkeer lijn 147 aandoen. In 1866 echter verschenen er donkere wolken boven de horizon voor de ‘Compagnie de Tamines à Landen’. De politieke en financiële problemen werden echter opgelost door de moedermaatschappij ‘Société Anonyme d’Exploitation’ die op 13 februari de ‘Société Générale d’Exploitation (S.G.E.)’ werd door het opkopen van het spoorwegnet van de ‘Compagnie des Bassins houiller du Hainaut’. Het gedeelte tussen Fleurus en Tamines werd afgewerkt op 22 juni 1868.

Tijdens het interbellum evolueert lijn 147 naar ‘la ligne française’

Vanaf het begin van de 20ste eeuw zag men het belang van de lijn 147 toenemen zodat de aanleg van een dubbel spoor zich liet rechtvaardigen. Men zou echter zijn ambities moeten opbergen tot na de Eerste Wereldoorlog. In 1926 lag de ganse lijn 147 echter onder een dubbel spoor, zodat de goederentrafiek verder kon aanzwengelen. Op deze wijze werd de haven van Antwerpen via lijn 147 met het buitenland verbonden. De opgelegde trafiek vanuit het Ruhrgebied – in het kader van de herstelbetalingen na het eerste wereldconflict – naar Frankrijk deed lijn 147 even een naamsverandering – ligne française – ondergaan. Daarenboven werd het Limburgse steenkoolbekken met het Waalse staalbekken via lijn 147 verbonden. Het werd ook noodzakelijk de lijn uit te rusten met een vernieuwde seininrichting.

Lijn 147 toont zijn strategisch belang tijdens de Tweede Wereldoorlog

In tegenstelling tot de Eerste Wereldoorlog zag de Duitse bezetter nu het belang in van lijn 147. Ze werd aangewend om de logistieke bevoorrading – o.a. steenkool uit de Kempen - te verzekeren van hun militaire bolwerken langs de Atlantische Oceaan. Uiteraard werd de lijn daardoor het onderwerp van sabotagedaden door het verzet. Bij de bevrijding werd de lijn ingeschakeld bij de opmars van de geallieerde troepen. De Amerikaanse troepen legden de Belgische spoorwegmaatschappij een parallel gebruik van beide sporen in dezelfde richting op. Tijdens het Von Rundstedt offensief in december 1944 bleek opnieuw het strategisch belang van lijn 147. Zowel materieel, munitie en troepen werden getransporteerd via Landen, Ramillies, Gembloux en Tamines richting Dinant, daar waar de Duitsers de Maas trachten te bereiken. Ook nu bleek het belang van lijn 142, vooral in de omgeving van Eghezée waar de Amerikanen talrijke munitiedepots hadden gecentraliseerd.

Meer dan een eeuw spoorweggeschiedenis loopt ten einde

Het einde van de vijandelijkheden bracht ingrijpende veranderingen teweeg voor lijn 147. Vooreerst werd terug overgeschakeld op een enkel spoor, vervolgens werd een belangrijk deel van de goederentrafiek afgeleid naar andere meer belangrijke assen. Zelfs de signalisatie werd vereenvoudigd! Vanaf 1929 werden voor het reizigersvervoer autorails (op diesel) ingezet, vervangen door snellere, modernere types vanaf 1954. Lijn 147 had al geruime tijd het cachet ‘strategisch belangrijk’ door het Ministerie van Defensie opgespeld gekregen. Dit bleek ook weer tijdens de Koningskwestie (1951), maar ook toen rotsen afstorten op lijn 161 en het treinverkeer Namen -Brussel blokkeerden. Dan werden internationale – en soms ook nationale – treinen afgeleid naar de lijnen 142 en 147.
In de loop van de jaren 1950 werd het duidelijk dat bepaalde trajecten van de lijnen beter vervangen werd door een autobusdienst. De ontmanteling van het reizigersverkeer startte op 4 oktober 1959. Daarbij werd het gedeelte Landen – Ramillies opgeofferd aan het wegvervoer, terwijl het vak Ramillies – Gembloux herleid enkel bediend werd tijdens de spitsuren. Deze situatie bleef voortbestaan tot 1 maart 1961 waarna het reizigersvervoer langs lijn 147 volledig werd opgevangen door autobuslijnen. Op 20 oktober 1981 luidden de doodsklokken het definitieve einde van de exploitatie van lijn 147 in. De lijn werd wel verder behouden gezien zijn nationaal strategisch belang, maar werd uiteindelijk in 1989 – 1990 volledig opgedoekt.

Het stationsgebouw aan de Racourhalte (Landen-Zuid) op lijn 147, een charmante verschijning: architecturale vormgeving

Om verschillende nogal duistere redenen, werd er in 1893 beslist een kleine halte uit te bouwen ter hoogte van de weg die de kleine dorpjes Waasmont (later eveneens bedacht met een halte op de lijn 127: Landen-Statte) en Racour verbindt. Maar de vooroordelen van de lokale bevolking tegen de stoomreuzen vertraagden de verwezenlijking van het project. Na herhaalde discussies kwam de halte er toch. Vermits het station juist buiten de agglomeratie van Landen (maar nog op Landens grondgebied) lag, werd ze tijdelijk Landen-Sud genoemd! Bij beslissing van 13 april 1899 verkocht het Weldadigheidsbureau (Bureau de Bienfaisance) van Landen een perceel met oppervlakte van 7 a 95 ca aan de Belgische Staat voor de som van 596,25 Belgische Franken . Op dit terrein zou het stationsgebouw aangelegd worden.
De eerste voorlopige gebouwen bestonden uit twee oude afgeschreven spoorwegwagens. De eerste deed dienst als personeelsruimte, de andere als wachtzaal voor de reizigers. M. Lurquin fungeerde als stationschef en Joannès Adons was de spoorwegbeambte. De slechte staat waarin deze spoorwegwagons zich bevonden bepaalde een korte duur van de uitbating, want in 1907 werd door de Belgische Staat (een vierhonderdtal meter verderop) een stenen constructie gebouwd voor de som van 12.500 Belgische Franken. De inhuldiging van de gebouwen gebeurde in groot ornaat in augustus 1908. De lokale gemeenteraad zette een groot volksfeest op het getouw in het stationskwartier. De feestelijkheden werden tot aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog jaarlijks herhaald op de eerste zondag van september. Na de ontmanteling van het reizigersverkeer (zie hierboven) ging het stationsgebouw in privé-handen over. Op 14 augustus 1967 verkocht het aankoopcomité van Mechelen de site met station aan de heer en mevrouw H. Uyttebroek en Ch. Jacquemijn. Later, eind 1988, kochten de huidige eigenaars, de familie Uytterhoeven-Pottel het stationsgebouw van weduwe Jacquemijn.

Het stationsgebouw van Racour behoorde tot het ‘Halte type 1893’. Tot 1914 werden ongeveer 150 stations van dit type gebouwd. Het gebouw bestaat uit drie delen: in het midden een gedeelte met twee bouwlagen onder een zadeldak, een lage vleugel onder een zadeldak en een L-vormige lage vleugel. Het koertje binnen de aanbouw werd langs het perron met een poortje afgesloten. Op de kop van de lage vleugel bevindt zich in de punt van de gevel een oculus of rondboogvenster. Onder het rondboograam geeft een dubbele deur toegang tot het magazijn dat voorzien was van een smidse met blaasbalg. Aan de perronzijde naast het magazijn bevindt zich een lokaaltje met materiaal voor het toedienen van eerste hulp (later in gebruik als lampenlokaal). Tevens zijn in deze lage vleugel een bureel met loket en een wachtzaal derde klas ondergebracht. Aan de spoorzijde, over gans de lengte van de lage vleugel, hing een overkapping van hout en glas die steunde op arduinen consoles, ingewerkt in de muur. Het hoofdgebouw (midden), volledig onderkelderd, bevatte op het gelijkvloers een wachtzaal eerste en tweede klasse (later in gebruik als post voor het Rode Kruis). De overige ruimten in het middendeel, een inkomhal, een woonkamer en een keuken, werden bewoond door het gezin van de stationschef of bareelwachter (deze ‘garde-barrière’ was meestal een vrouw. Een trap leidde tot de eerste verdieping waar drie slaapkamers waren voor deze bewoners.

In de L-vormige vleugel bevond zich een wasplaats (voorzien van grondwater en regenwater uit een ondergrondse citerne), een bakoven voor brood, een kolenhok, het lampenlokaal (later in gebruik als bergruimte) en twee wc’s (één voor de bewoners en één publieke) . Buiten, aan de kopzijde van de L-vormige vleugel, kan men nog steeds een groot arduinen urinoir bewonderen. Alle muuropeningen in de gevels zijn rechthoekig en voorzien van een ontlastingsboog met baksteenrekken, meestal in de vorm van een segmentboog. In de muurgevels werd gebruik gemaakt van decoratieve elementen, zoals gekleurde baksteenlagen (rood, geel en zwart van de Belgische driekleur), arduinen cordons, plateelwerk in de fries, gootconsoles en een arduinen bord met stationsnaam. Een klein gebouwtje in vakwerk, het zogenaamde ‘logis des piocheurs’ (bergplaats voor het werkmateriaal van de spoorwegarbeiders) stond achteraan in de tuin en zal in de toekomst volledig heropgebouwd worden. De gebouwtjes van de vroegere weegbrug (bascule) zijn echter volledig verdwenen.

Het feit dat de uitbating door het personeel uit Landen gebeurde maakte het dan ook volledig afhankelijk van dit spoorwegknooppunt . Het geheel van de lokale activiteiten behelsde voornamelijk het agrarische. Een groot deel van de kleine goederenplaats van de Racourhalte werd hiervoor in beslag genomen. Vermelden we tevens de nabijheid van een fabriek van wanmolens (Tarares van de firma Wouters) en van een suikerfabriek in Racour wat tot gevolg had dat tijdens het seizoen talrijke bietenwagens ontladen werden op het spoor nabij de vermelde goederenplaats. Op deze ‘cour de marchandises’ bevonden zich het cermelde ‘logis des piocheurs’, een gabarit (ijzeren constructie om de laadhoogte van de wagens te controleren), een laadperron (‘une rampe’ of hellend stijgend vlak dienstig om treinwagons te laden), een weegbrug voor spoorwegwagons en een andere weegbrug (bascule) voor het wegen van de karren waarmee wagons werden volgeladen met bepaalde (landbouw)producten die in specifieke delen van het land werden behandeld, zoals onder andere het vlas met bestemming West-Vlaanderen. Nadat elk verkeer werd stopgezet, werd het lokale spoor nog aangewend voor het stationeren van een aantal afgeschreven wagens.

Station Racour vandaag? Een beschermd monument dat verder leeft in de toekomst!

De huidige bewoners, de familie Uytterhoeven-Pottel, herstelden en restaureerden het gebouw aan de buitenzijde terug in zijn oorspronkelijke staat. De twee grote openingen voor de garagepoorten die de eerste privé-eigenaar aanbracht in de gevel van de lage vleugel werden minutieus hersteld aan de hand van de originele plannen die teruggevonden werden in het archief van de spoorwegen te Namen. De oude en verrotte dakgoten met siergootconsoles werden hersteld zoals weleer, evenals de dakbekleding en het buitenschrijnwerk. Na de eigenhandige restauratie door de eigenaars werd op 3 oktober 2001 het stationsgebouw als monument geklasseerd, wegens zijn industriële en archeologische waarde en de directe omgeving als waardevol dorpsgezicht. Intern werden aanzienlijke verbouwingswerken uitgevoerd en wer het gebouw hervormd tot luchtige en ruime leefruimten die naadloos in elkaar overlopen. Het voormalige bureau met loket en wachtzaal zijn nu een open leefruimte met mezaninne. Via het vroegere koertje, nu een patiotuintje, stroomt er overvloedig licht binnen in de keuken. In het voorjaar van 2007 werd de spoorlijn 147 vanaf de Racourhalte tot het station van Jauche (9,2 km) aangelegd als fiets- en wandelpad door het Ministerie van Transport van het Waals Gewest in het kader van het RAVeL -project. De geasfalteerde spoorweglijn is nu bij uitstek het terrein van alle niet-gemotoriseerd verkeer zoals fietsers, wandelaars, skeaters en ruiters. Ook op het grondgebied van Landen werd recent een stukje van de lijn 147 aangelegd als fiets- en wandelpad. Wanneer het resterende deeltje spoorwegbedding tussen Landen en de Racourhalte verbonden worden door een fiets- en wandelpad, zal in de toekomst het station van Racour of ‘Landen-Zuid’ weer gastheer kunnen zijn voor de reizigers en passanten die lijn 147 aandoen en een prachtige fietstocht kunnen maken van Landen naar Ramillies. Via het RAVeL-netwerk kan men vanuit Ramillies verder fietsen naar Namen of Tienen (lijn 142).

Tekst: Georges WEMANS (met dank aan Jo Uytterhoeven), OMD 2007.

Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu